Jesień w oczach ludzi

Za oknem już jesień mnie wita swym widokiem liści spadających i żyjących do ostatniej chwili.

Wokół mnie ludzie w puchowych kurtkach i śmiesznych szalikach, nie odszyfrowane miny mają, w których ani smutku ani szczęścia nie widać

Wszyscy zamyśleni wędrują, jeden z poranną kawą, która poprawi mu humor (tak sądzę), inny z książką, od której rumieńce płoną na policzkach, a dalej para zakochanych, wirująca w rytm liści spadających i radosne dzieci skaczące w kaloszach.

A ja?

A ja siedzę na ławce i staram zaakceptować, że jesień nadchodzi… A z tym i różne emocje, by przybrać melancholijną istotę.

Martyna Lichosik