2020

"2020"

Śpię i widzę

Niewidziane.

Jego twarz w promieniach słońca

Puszcza do mnie błysk zająca.

Jego szyję blisko, blisko

Mocno, wiernie ściskam, ściskam;

Wtulam nosek w jego piegi,

Duszę w palcach kołdry brzegi.

Skaczę pijana z huśtawki,

Patrz! To wrony! Nie… to kawki!

Wdycham jego pot, a dłonie

Kwitną w sobie jak jabłonie.

Dym herbaty.. auć! Gorące!

Spójrz! Znów wyszło słońce.

Nie widziałam jego twarzy.

To, co było, się nie zdarzy.

Budzę się –

Spałam w sylwestra.

Staję prosto

I przed siebie;

Na oślep biegnę do ciebie.

Amelia Skop